Jednooki król

Jednooki król | El rey tuerto

Hiszpania | España 2016
87’ 
Scenariusz i reżyseria | Guion y Dirección: Marc Crehuet
Obsada | Protagonistas: Alain Hernández, Miki Esparbé, Betsy Túrnez, Ruth Llopis
Język oryginalny | Idioma original: hiszpański | castellano
Napisy | Subtítulos: polskie | polaco

jednooki-krol

Lidia (Betsy Túrnez) jest bezrobotna. Nadmiar wolnego czasu wypełnia kursami fotografii, tańca brzucha i nowych technik gotowania. Mieszka z Davidem (Alain Hernández) w blokach marginalnej dzielnicy miasta. David był bramkarzem w dyskotece, dzisiaj jest policjantem z oddziałów prewencji, jak sam o sobie mówi „specjalistą od zarządzania masami”.

Lidia podziwia Sandrę (Ruth Llopis), oniryczno-buntowniczą hipsterkę, której udało się wyjść z blokowiska i sprawia wrażenie „zrealizowanej”. Jej przyjaciel, Nacho (Miki Esparbé) jest „dokumentalistą społecznym”. Utrzymuje się z pieniędzy, które dostaje od ojca. Jest w ciężkiej depresji, spotęgowanej utratą oka podczas manifestacji.

Lidia i Sandra nie widziały się od lat. Chcą przedstawić sobie swoich narzeczonych, powspominać stare czasy i porozmawiać o nowych. Miło zapowiadające się spotkanie mąci pewien drobny szczegół…

Scenariusz na podstawie sztuki teatralnej własnego autorstwa napisał Marc Crehuet. Jego debiut w roli reżysera filmowego został doceniony przez Hiszpańską Akademię Filmową nominacją do nagrody Goya.

 


Lidia (Betsy Túrnez) está en paro, ocupada en una fiesta de cursillos de fotografía, danza de vientre y nueva cocina. Vive en un humilde barrio del extrarradio con David (Alain Hernández), un portero de discoteca reconvertido en policía antidisturbios o, como dice él, “especialista en gestión de masas”.

Lidia admira profundamente a Sandra (Ruth Llopis), una hípster a caballo entre el onirismo y la rebeldía, porque se fue del barrio y parece haberse “realizado”. Su compañero, Nacho (Miki Esparbé) es un “documentalista social”, que vive del dinero paterno y está sufriendo una seria depresión, aumentada por la pérdida de un ojo por culpa de una bola de goma que le golpeó en una manifestación.

Lidia y Sandra que llevan mucho tiempo sin verse, deciden organizar una cena de parejas para así conocer a sus respectivos novios, recordar viejos tiempos y ponerse al día, pero un pequeño detalle enturbia el reencuentro.

La película es una adaptación cinematográfica a manos de su propio autor y director, Marc Crehuet, quien debuta en el terreno del largometraje con esta cinta.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s